خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از عشق و انتظار سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود سختی‌ها و ناملایمات، باید صبر پیشه کرد و از فرصت‌های کنونی بهره برد. او به عشق و فداکاری اشاره می‌کند و بر این باور است که عاشقان و مجنون‌وارگان از ارزش‌های خاصی برخوردارند که دیگران از آن غافلند. همچنین، شاعر تأکید می‌کند که زمان حال را باید قدر دانست و از آن بهره برد.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند عشق مجنون‌وار و فداکاری ممکن است برای سنین پایین‌تر قابل درک نباشد.

مشاهده کامل

غزل ۱۲ - دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را
تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را ۱

شب همه شب انتظار صبح رویی می‌رود
کان صباحت نیست این صبح جهان افروز را ۲

وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او
تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را ۳

گر من از سنگ ملامت روی برپیچم زنم
جان سپر کردند مردان ناوک دلدوز را ۴

کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست
بر زمستان صبر باید طالب نوروز را ۵

عاقلان خوشه چین از سر لیلی غافلند
این کرامت نیست جز مجنون خرمن سوز را ۶

عاشقان دین و دنیاباز را خاصیتیست
کان نباشد زاهدان مال و جاه اندوز را ۷

دیگری را در کمند آور که ما خود بنده‌ایم
ریسمان در پای حاجت نیست دست آموز را ۸

سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست
در میان این و آن فرصت شمار امروز را ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۱۱ - وقت طرب خوش یافتم آن دلبر طناز را
گوهر بعدی:غزل ۱۳ - وه که گر من بازبینم روی یار خویش را
نظرها و حاشیه ها ۱
۱۴۰۱/۳/۲۵ ۰۷:۳۵

کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست
بر زمستان صبر باید طالب نوروز را