خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از دنیاطلبی و نادانی انسان‌ها انتقاد می‌کند و خود را فردی بی‌قید و آزاد معرفی می‌نماید که از مقام و موقعیت‌های دنیوی دل‌کنده است. او اشاره می‌کند که میراثش پس از مرگش مورد قضاوت قرار خواهد گرفت.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین ممکن است برخی از اصطلاحات یا مفاهیم برای مخاطبان جوان‌تر سنگین یا نامفهوم باشد.
شماره ٣۵٠ - مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش
مرد دنیا طلب از غایت نادانی خویش
ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند ۱
من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم
از مقامی که در او دم زده ام روزی چند ۲
هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید
داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند ۳
ببرد با خود از اینجا چو رود سوزی چند ۱
من از آن رندم و قلاش که ناخوش بروم
از مقامی که در او دم زده ام روزی چند ۲
هر که میراث مرا بیند ازین پس گوید
داد بر وارث خود ابن یمین گوزی چند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣۴٩ - مرا دو یار جهاندیده و دو همزادند
گوهر بعدی:شماره ٣۵١ - من ابن یمینم که چون طبع من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
