خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که اگر گاهی کم به دیدار کسی می‌آید، باید مورد بخشش قرار گیرد، زیرا کسانی که زیاد دیده می‌شوند، دوری آن‌ها از خدا خواسته می‌شود. همچنین، شاعر به مثال باران اشاره می‌کند که وقتی پی در پی می‌بارد، مردم از آن خسته می‌شوند، اما وقتی نمی‌بارد، بارش را با دعا طلب می‌کنند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده‌تر مانند مقایسه‌ی دیدار با باران، برای کودکان ممکن است قابل درک نباشد.
شماره ٣۴۶ - گر کم بدرت آیم معذور همی دارم
گر کم بدرت آیم معذور همی دارم
کانرا که بسی بینند هجرش ز خدا خواهند ۱
باران چو پیاپی شد گردند ملول از وی
وانگه که نبارد هیچ وصلش بدعا خواهند ۲
کانرا که بسی بینند هجرش ز خدا خواهند ۱
باران چو پیاپی شد گردند ملول از وی
وانگه که نبارد هیچ وصلش بدعا خواهند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣۴۵ - گرم گردون گردان چند روزی
گوهر بعدی:شماره ٣۴٧ - گر بمثقال ذره ئی بد و نیک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
