خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بیان می‌کند که هر کس نعمتی از خدا دریافت کند، نه از آن محروم می‌شود و نه آن را از دست می‌دهد. همچنین، به ملک الموت (فرشته مرگ) درود فرستاده شده و اشاره می‌شود که کسی که نعمت را مانند جان خود بداند، می‌تواند آن را به دیگری ببخشد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به ملک الموت و مفاهیم مرتبط با مرگ ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.
شماره ٣١٨ - هر که را داد نعمتی ایزد
هر که را داد نعمتی ایزد
او ازو نی چشاند و نه چشد ۱
ملک الموت را بقا بادا
تا ز قهرش بیکنفس باشد ۲
وانکه آنرا بسان جان دارد
بستاند بدیگری بخشد ۳
او ازو نی چشاند و نه چشد ۱
ملک الموت را بقا بادا
تا ز قهرش بیکنفس باشد ۲
وانکه آنرا بسان جان دارد
بستاند بدیگری بخشد ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣١٧ - عید نو کائینه دلها ز زنگ غم زدود
گوهر بعدی:شماره ٣١٩ - کریم زاده چو مفلس شود در او پیوند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
