خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از ابن یمین به نقد رفتارهای ناعادلانه و ناسپاسی مردم زمانه می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که چگونه افراد بدون دلیل به دشمنی با او برمی‌خیزند و حتی اگر او را مانند فرشته ببینند، در عمل مانند حیوانات وحشی رفتار می‌کنند. او همچنین به قدرت و توانایی خود در مقابله با این دشمنان اشاره می‌کند، حتی اگر آنها به ظاهر قدرتمند و ثروتمند باشند.
متن شامل مفاهیم انتقادی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات به خشونت و دشمنی نیاز به درک بالاتری از روابط اجتماعی دارد.
شماره ٣١٢ - طالعی بس عجبست ابن یمین را که مدام
طالعی بس عجبست ابن یمین را که مدام
با وی اولاد زمان بی سببی بد باشند ۱
گاو در خرمنم از کون خری گر چه کنند
هر چه گویند چو تحقیق کنی خود باشند ۲
فی المثل در همه کس گر چو فرشته نگرند
چون رسد نوبت من بر صفت دد باشند ۳
سهل باشد که بآسان شکند شیر ژیان
گردن گورخران گرده و گر صد باشند ۴
منم و تیغ هجا و سر ایشان پس ازین
ور همه با کمر لعل و زمرد باشند ۵
با وی اولاد زمان بی سببی بد باشند ۱
گاو در خرمنم از کون خری گر چه کنند
هر چه گویند چو تحقیق کنی خود باشند ۲
فی المثل در همه کس گر چو فرشته نگرند
چون رسد نوبت من بر صفت دد باشند ۳
سهل باشد که بآسان شکند شیر ژیان
گردن گورخران گرده و گر صد باشند ۴
منم و تیغ هجا و سر ایشان پس ازین
ور همه با کمر لعل و زمرد باشند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٣١١ - طالع من ببین که از پی آب
گوهر بعدی:شماره ٣١٣ - طمع مدار که راه صلاح گیرد پیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
