شماره ٣٠٢ - شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را

شکرها واجب که نفس سرکش بدخوی را
رایض عقلم بزیر زین همت رام کرد ۱

بود در آغاز کارم-دل چو گردون بیقرار
چون بدید انجام آن نیکو چو قطب آرام کرد ۲

عمر ضایع میشد اندر پختن سودای خام
پخته نبود هر که زینسان کارهای خام کرد ۳

عقل پیر از راه شفقت گفت با من کای جوان
هر که کرد آغاز کاری فکرت انجام کرد ۴

مرغ جانرا کاشیان برسد ره و طوبی سزد
از برای دانه نتوان پای بند دام کرد ۵

چون شنید ابن یمین فرمان سلطان خرد
نفس سرکش امتثال از کام و از ناکام کرد ۶

کنج عزلت با فراغ خاطریرا همتش
بارگاه هر امیری و وزیری نام کرد ۷