خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از بی‌عقلی و حماقت به عنوان عاملی برای شادی و آبادانی یاد می‌کند و بیان می‌کند که عقل و غم با هم همراه هستند و در جایی که عقل وجود دارد، شادی نیست. او اشاره می‌کند که افراد بی‌عقل از خرابی عقل شادمان هستند.
متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ٢۶٩ - حبذا روزگار بیعقلان
حبذا روزگار بیعقلان
کز خرابی عقل آبادند ۱
عقل و غم را بهم گذاشته اند
وز حماقت همیشه دلشادند ۲
هر کجا عقل هست شادی نیست
عقل و غم هر دو توامان زادند ۳
کز خرابی عقل آبادند ۱
عقل و غم را بهم گذاشته اند
وز حماقت همیشه دلشادند ۲
هر کجا عقل هست شادی نیست
عقل و غم هر دو توامان زادند ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٢۶٨ - حاسد بد سکال باری کیست
گوهر بعدی:شماره ٢٧٠ - چون جامه چرمین شمرم صحبت نادان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
