خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر ابتدا با دیدن دنبه لرزان گمان می‌برد که از آن مویی نمی‌روید، اما وقتی پشم از آن دمیده می‌شود، متعجب می‌شود. در پاسخ به او گفته می‌شود که هر جا آب باشد، گیاه (و در اینجا پشم) می‌روید.
این متن یک شعر تمثیلی است که درک آن نیازمند تفکر و درک استعاره‌های موجود در آن است. همچنین، ممکن است برای کودکان زیر 12 سال پیچیده باشد و نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ٢٣۴ - اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
اول نظرم کامد بر دنبه لرزانش
گفتم که ازو هرگز یک موی کجا روید ۱
چون پشم دمید از وی گفتم که چه شد گفتا
هر جا که رود آبی ناچار گیا روید ۲
گفتم که ازو هرگز یک موی کجا روید ۱
چون پشم دمید از وی گفتم که چه شد گفتا
هر جا که رود آبی ناچار گیا روید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٢٣٣ - ایدل آگه نیستی کز پیکرت باد فنا
گوهر بعدی:شماره ٢٣۵ - اگر باید ایدل که تا آبروی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
