شماره ٢١٢ - آسمان قدر وزیرا چو تو بر روی زمین

آسمان قدر وزیرا چو تو بر روی زمین
تا زمان هست نبودست و بزرگی نبود ۱

شاه ملک کرمی در بر خود فرزین وار
جای دادی و پسندد ز تو هرکس شنود ۲

بنده بر رقعه اخلاص چو رخ راست رواست
نه چو فرزین که از اینگوشه بدان گوشه دود ۳

من چو پیلم که فرا پیش تو از بیشه خویش
نه چو پشه که دل من بهمه کس گرود ۴

مفتی شرع مکارم چو توئی هست روا
کز بساط کرمت بنده پیاده برود ۵