خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن یک شعر ستایشآمیز است که به توصیف قدرت، عدالت و بخشندگی خداوند یا یک حاکم عادل میپردازد. در آن از استعارههای مختلف مانند پرندگان (شاهین، گنجشک، زاغ، عقاب، بوم، زغن، قمری، بلبل) برای بیان مفاهیم عدالت، قدرت و بخشندگی استفاده شده است.
این متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و استعارههای پیچیده است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار خواهد بود. همچنین، برخی از کلمات و عبارات ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند که برای مخاطبان با دانش زبانی و ادبی بالاتر مناسبتر است.
شماره ٢١٠ - ایخداوند ایکه از رفعت همای همتت
ایخداوند ایکه از رفعت همای همتت
بر فراز گنبد گردون نشیمن ساز کرد ۱
هر کجا میزان عدل شاملت شاهین نمود
از سر گنجشگ عاجز ظلم باشه باز کرد ۲
دشمن از تیر تو چون زاغ کمان شد گوشه گیر
روز کوشش چون عقاب رایتت پرواز کرد ۳
می نیارد کرد ظاهر روز روشن همچو بوم
هر که با تو بی ثباتی چون زغن آغاز کرد ۴
تا چو قمری طوق انعام تو دارد چاکرت
همچو بلبل بر گل مدحت هزار آواز کرد ۵
گر چه بود ابن یمین عنقا صفت عزلت گزین
چون بدین عالیجناب آمد هوای باز کرد ۶
بر فراز گنبد گردون نشیمن ساز کرد ۱
هر کجا میزان عدل شاملت شاهین نمود
از سر گنجشگ عاجز ظلم باشه باز کرد ۲
دشمن از تیر تو چون زاغ کمان شد گوشه گیر
روز کوشش چون عقاب رایتت پرواز کرد ۳
می نیارد کرد ظاهر روز روشن همچو بوم
هر که با تو بی ثباتی چون زغن آغاز کرد ۴
تا چو قمری طوق انعام تو دارد چاکرت
همچو بلبل بر گل مدحت هزار آواز کرد ۵
گر چه بود ابن یمین عنقا صفت عزلت گزین
چون بدین عالیجناب آمد هوای باز کرد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٢٠٩ - اصلت ایدل چو ز خاکست بلندی مطلب
گوهر بعدی:شماره ٢١١ - ای شه کامران وجیه الدین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.