خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن خود را به عنوان موجودی با صفات بی‌شمار معرفی می‌کند که صفاتش عین ذات اوست. او خود را چشمه‌ای می‌داند که آب حیات از آن جاری است و مخاطب را تشویق می‌کند که این وصف را درک کند و آن را افسانه نپندارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده‌ای است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ١۶٧ - منم ابن یمین ذاتی که او را
منم ابن یمین ذاتی که او را
هزار و یک چو بشماری صفاتست ۱
چه میگویم صفت گر باز خواهی
صفات حضرت من عین ذاتست ۲
منم آن چشمه کزوی می تراود
نمی کان نم بنام آبحیاتست ۳
توهم این وصف داری گر بدانی
مپنداری که آن از ترهاتست ۴
هزار و یک چو بشماری صفاتست ۱
چه میگویم صفت گر باز خواهی
صفات حضرت من عین ذاتست ۲
منم آن چشمه کزوی می تراود
نمی کان نم بنام آبحیاتست ۳
توهم این وصف داری گر بدانی
مپنداری که آن از ترهاتست ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ١۶۶ - مطبخی ایست ناگوار مرا
گوهر بعدی:شماره ١۶٨ - مدتی در طلب مال جهان کردم سعی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
