شماره ۵٩ - آنکس که جوینی و گلیمیش بدستست

آنکس که جوینی و گلیمیش بدستست
گرزیند و فزون میطلبد آز پرستست ۱

بیشی مطلب زانکه درستست یقینم
کان خامه که این نقش نگارید شکستست ۲

در وجه معاش تو براتی که نوشتند
تغییر نیابد که ز دیوان الستست ۳

باید بقضا داد رضا اهل خرد را
کان دست بلندست که مالنده پستست ۴

ایدل سپر حزم کنون سود ندارد
دیریست که از شست قضا تیر بجستست ۵

چون زاغ کمان گوشه نشین باش بدشتی
سیمرغ بدین حیله زهر دام برستست ۶

ماهی که ز دریا ننهد روی بساحل
هرگز نشنیدم که در افتاده بشستست ۷

قواده لقب هدهد از آمد و شد خود یافت
عنقا شه مرغان ز چه از بهر نشستست ۸

کنجی و کتابی و جوینی و گلیمی
هست ابن یمین را خوش اگر پیش تو زشتست ۹