خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از آرزوی خود برای رسیدن به بندگی خداوند و مشاهدهٔ روی او سخن می‌گوید. او از الطاف بی‌حد الهی و امید به لطف حق برای تحقق این آرزو یاد می‌کند و بیان می‌کند که حرمانش از مرادش فراتر رفته است.

متن دارای مفاهیم عرفانی و زبانی نسبتاً پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، درک عمیق مضامین معنوی و الهی معمولاً به بلوغ فکری بیشتری نیاز دارد.

مشاهده کامل

شماره ۵٠ - آرزومندی بدرگاه عبودیت مرا

آرزومندی بدرگاه عبودیت مرا
همچو الطاف خداوندی ز غایت در گذشت ۱

چشم آن دارم ز لطف حق که بینم روی تو
زانکه حرمان مرادم از نهایت در گذشت ۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴٩ - ایخسرو زمانه که ارکان ملک و دین
گوهر بعدی:شماره ۵١ - اکنون که هر کسی بمرادات واصلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.