هوش مصنوعی: شاعر در این متن بیان می‌کند که پیشه‌ی او شعر است و با زبان تیز خود مانند شمشیر، از قدرت‌مندان می‌ترساند و بیشه‌ها را خالی می‌کند. او هشدار می‌دهد که کسانی که به عواقب کارهای خود فکر نمی‌کنند، در نهایت به خود آسیب می‌زنند.
رده سنی: 15+ این متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند 'تیغ زبان' و 'هژبران' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شماره ٢۶ - مرا پیشه شعرست و در وقت ها

مرا پیشه شعرست و در وقت ها
اثرها پدید آید از پیشه ها ۱

چو تیغ زبان اندر آرم ز کام
کنم از هژبران تهی بیشه ها ۲

ز تیغ زبان من آنکس که او
نیارد بخاطر در اندیشه ها ۳

سرانجام داند که بر پای خود
ز نا بخردی میزند تیشه ها ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
کانال گوهرین در ایتا
۲۹۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ٢۵ - مرا فلک به مواعید می فریفت ولیک
گوهر بعدی:شماره ٢٧ - منم ابن یمین که نتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.