شماره ۳۱۷ - صبا چو با سر زلف تو کرد همرازی

صبا چو با سر زلف تو کرد همرازی
زبان گشاد نسیم خوشش بغمازی ۱

ببوی زلف تو مرغ دل از قفس بپرید
هوای کوی تو بگزید و گشت پروازی ۲

دل از تو سیر نگردد بجور کز تو کشد
گرش بعنف برانی ورش بلطف بنوازی ۳

دل از تو سیر نگردد بجور کز تو کشد
گرش بعنف برانی ورش بلطف بنوازی ۴

دلم شکار تو گشت و هنوز در پی او
کمان و تیر ز ابرو و غمزه میسازی ۵

بدینصفت که دل از دست عاشقان بردی
ترا رسد که کنی بر بتان سرافرازی ۶

ز سر برون نکنم شور لعل شیرینت
گرم بر آتش سوزان چو شمع بگدازی ۷

ز خط حکم تو تا حشر بر ندارم سر
گرم چو خامه بآب سیه در اندازی ۸

چه با ک ابن یمین را از آنکه سر برود
چو نیست در سرش الا هوای سربازی ۹