شماره ۳۱۲ - زهی بوقت سخن لعلت از در افشانی

زهی بوقت سخن لعلت از در افشانی
شکسته رونق بازار گوهر کانی ۱

حدیث طره مشکینت قصه ایست دراز
بکنه آن نرسد خاطر از پریشانی ۲

توئی که مینهد آبحیات از دل پاک
به پیش لعل تو بر خاک تیره پیشانی ۳

دلم وصال تو میجست عقل میگفتش
بخیره کشتی بر خشگ تا بکی رانی ۴

شکایتی ز تو گر هست با تو گویم و بس
که گر ز تست مرا درد هم تو درمانی ۵

بجز موافق طبع تو یکنفس نزنم
گرم بر آتش سوزان چو عود بنشانی ۶

بیا که ابن یمینت بدیده جا سازد
که جویبار سزد جای سرو بستانی ۷