شماره ۳۰۷ - چو رخسار سمن سیما بشویی

چو رخسار سمن سیما بشویی
نشان هستی از دل ها بشویی ۱

فروزان گردد آتش اندر آبی
گر آن روی جهان آرا بشویی ۲

مشام جان معطر گردد از وی
به می چون لؤلؤی لالا بشویی ۳

شراری کم نبینم ز آتش دل
گر این آتش به صد دریا بشویی ۴

بآب مغفرت جرمی که ما راست
گرت باشد به ما پروا بشویی ۵

چو ما را بی سر و سامان تو کردی
روا داری که دست از ما بشویی ۶

بران ابن یمین از دیده سیلی
بود کین نامه ی سودا بشویی ۷