شماره ۱۸۴ - باد صبا صبحدم بوی تو آورد دوش

باد صبا صبحدم بوی تو آورد دوش
داد پیامت بمن برد ز من صبر و هوش ۱

دل ببر آمد بجوش ز آتش سودای تو
وز گذر دیدگان خون دلم شد بجوش ۲

شمع رخت گر زند آتشم اندر جگر
همچو ز پروانه کس نشنود از من خروش ۳

ناله کنان من ز تو پیش که خیزم بپای
ظلم چو شه میکند چون بنشینم خموش ۴

هر چه تو گوئی بگوی کز لب شیرین تو
گر چه بود تلخ و تیز یابم از آن ذوق نوش ۵

گر بسرایت رسم پست چو در گشته ام
معتکف آستان حلقه خدمت بگوش ۶

از سر کویت سوی خلد برین نگذرم
ور بطلب آیدم از بر رضوان سروش ۷

ایدل اگر بایدت مرتبه عاشقی
ز ابن یمین یک سخن از سردانش نیوش ۸

خیز چو سودائیان بر سر بازار عشق
آنده دل میخر و شادی جان میفروش ۹