خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، توصیفی زیبا و پراحساس از معشوق و ویژگی‌های او مانند چشمان مست، قامت بلند مانند سرو، و زلف سیاه ارائه می‌دهد. شاعر از عشق و دل‌سوزی خود می‌گوید و از جور و بیتابی‌های عشقی شکایت دارد. همچنین، از عناصر طبیعت مانند گل، صبا، و شیر و شکر برای توصیف معشوق استفاده شده است.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ادبی نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.

مشاهده کامل

شماره ۱۵۴ - ایچشم آهوانه تو مست شیرگیر

ایچشم آهوانه تو مست شیرگیر
وی سرو نوجوان تو آشوب عقل پیر ۱

گلرا صبا بحسن تو میکرد سرزنش
گل چاک زد ز دست تو آن گر ته حریر ۲

با من مگوی جز صفت سرو قامتت
زیرا که نیست جز سخن راست دلپذیر ۳

دارم زعارض و لب چون شیر و شکرت
تن در گداز همچو شکر در میان شیر ۴

تا زلف قیرگون تو بگشاد دست جور
پای دل شکسته من بسته شد بقیر ۵

در زیر بار عشق تو از پا در آمدم
آخر بر غم دشمنم ایدوست دست گیر ۶

دائم ز عکس عارض مه پیکرت مرا
جانی مصور است در آئینه ضمیر ۷

ایدوست بشنو آه دل سوزناک من
آری ز عود سوخته خوش میدمد عبیر ۸

گر غمزه تو ز ابروی مشکین کمان کشد
ابن یمین چو صید در آید به پیش تیر ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - ای ماه مهربان مه مهرست می بیار
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - ای برده نرد حسن ز خوبان روزگار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.