شماره ۱۴۹ - هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود

هر که را در سر هوای چون تو دلداری بود
جان فدا کردن درین ره کمترین کاری بود ۱

گر رود سر در سر سودای وصلت باک نیست
زین زیانها اندرین بازار بسیاری بود ۲

دیدن روی تو میخواهد دلم ای کاشکی
طاقت نور تجلی توأش باری بود ۳

با تو چون پیوستم از دنیا بریدم بهر آنک
زشت باشد گر بزیر خرقه زناری بود ۴

چون دل دیوانه را زنجیر زلفت بند کرد
عاقل ار پندش دهد بیهوده گفتاری بود ۵

گر ببینم شمع رویش جان دهم پروانه وار
کمتر از پروانه بودن کمترین کاری بود ۶

جان فشانی باید از ابن یمین آموختن
هر کرا در سر هوای چون تو دلداری بود ۷