خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه به توصیف دل‌بستگی و اسارت عاشق در برابر معشوق می‌پردازد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند زلفِ معشوق، ابروی کمانی، دندان‌های رسته و... احساسات خود را بیان می‌کند. او از عشق به عنوان زنجیری یاد می‌کند که عاشق را اسیر خود کرده و هرگز رهایی نمی‌یابد.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۵ - دل دیوانه سار من چو از زلفش در آویزد

دل دیوانه سار من چو از زلفش در آویزد
ز طاق ابرویش خود را بزنجیر اندر آویزد ۱

کسی در کوی عشق او بپایان میبرد پیمان
که چون پا در نهد اول بدست خود سر آویزد ۲

بیاد رسته دندان همچون در شهوارش
ز تار هر مژه چشمم هزاران گوهر آویزد ۳

بناگوش چو سیم او و بروی دانه های در
مه است ار نه بگرد رخ نگر این زیور آویزد ۴

دلم در بر کبوتر وش نباشد بی تپش یکدم
ز بیم آنکه طوطی خطش در شکر آویزد ۵

بنفشه بر گل سوری بگرد چشمه نوشش
چو دود عنبر افشانست کاندر اخگر آویزد ۶

نیاید در تن عاشق بزنجیر آندل شیدا
که یکره دست در زلف بت سیمین بر آویزد ۷

دل ابن یمین گر شد اسیر عشق او شاید
بلی بلبل بدام گل عجب نبود در آویزد ۸

کجا بازوی تقوی را بود آن دسترس هیهات
که با سر پنجه عشق پریرویان در آویزد ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - خطش از ریحان طرازی بر گل سوری کشید
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - در خواب اگر خیال تو بر من گذر کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.