خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از ابن یمین، شاعر فارسی‌زبان، با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، عشق و دلدادگی را به تصویر می‌کشد. شاعر از عناصر طبیعت مانند شکر، طوطی، شبنم، و لاله برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به داستان حضرت ابراهیم (خلیل الله) و بت‌شکنی او دارد. در نهایت، شعر به امید گشایش و رسیدن به معشوق پایان می‌یابد.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و اشاره‌های تاریخی و مذهبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

مشاهده کامل

چون نبات از شکر میگونش سر بر میزند
عقل پندارد که طوطی بر شکر پر میزند

چون رقم پیدا شود از مشک بر کافور او
شام پنداری سر از حبیب سحر بر میزند

عارض او زیر خوی از تاب می گوئی مگر
قطره شبنم هوا بر لاله تر میزند

همچو رویش آذر بتگر نیاراید بتی
طعنه هازین رو خلیل الله بر آذر میزند

دلبر سیمین ذقن بی زر زگوش خود سخن
گر همه در است همچون حلقه بر در میزند

میکند دلرا نصیحت در هوای او خرد
رای دیگر گیرد آن وین راه دیگر میزند

سرفتد در پای او خوشتر که بر دوشم بود
گردن اینک پیش تیغش مینهم گر میزند

وقت آن آمد که شادی روی بنماید از آنک
مدتی شد تا دلم با غم سرو بر میزند

عاقبت ابن یمین یابد گشایش از درش
چون بجای حلقه بر در روز و شب سر میزند

«ابن یمین فَرومَدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir