خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عارفانه، بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به معشوق است. او از بخت و اقبال در کنار معشوق سخن می‌گوید و آرزو می‌کند که جز نور روی معشوق، چیزی چشم‌هایش را روشن نکند. شاعر همچنین از درد هجران و ارزش وصل معشوق می‌گوید و تأکید می‌کند که تنها بزرگان می‌توانند به چنین وصالی دست یابند.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و درد عشق نیاز به بلوغ فکری برای درک عمیق‌تر دارد.
شماره ۱۰۰ - با من و دلدار من جز بخت در مجلس مباد
با من و دلدار من جز بخت در مجلس مباد
مجلس ما را بغیر دخت رز مونس مباد ۱
چشم من بادا و بس روشن بنور روی او
ور بود چشم دگر باری بجز نرگس مباد ۲
مجلسی کز پرتو شمع رخش رخشان بود
غیر من پروانه جانسوز آن مجلس مباد ۳
قلب من در بوته هجران گدازان چو شد مس
یکزمان بی کیمیای وصل او این مس مباد ۴
وصل آن سیمین ذقن ناید بکف الا بزر
چون کند ابن یمین کس همچو او مفلس مباد ۵
مجلس ما را بغیر دخت رز مونس مباد ۱
چشم من بادا و بس روشن بنور روی او
ور بود چشم دگر باری بجز نرگس مباد ۲
مجلسی کز پرتو شمع رخش رخشان بود
غیر من پروانه جانسوز آن مجلس مباد ۳
قلب من در بوته هجران گدازان چو شد مس
یکزمان بی کیمیای وصل او این مس مباد ۴
وصل آن سیمین ذقن ناید بکف الا بزر
چون کند ابن یمین کس همچو او مفلس مباد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - بر برگ گلش سنبل سیراب ببینید
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - بوئی که ز چین سر زلفت بمن آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
