شماره ۶۵ - شهره شهر شد از غایت خوبی رویت

شهره شهر شد از غایت خوبی رویت
ای شده ترک فلک از دل و جان هندویت ۱

هست رخسار تو یک ماه که در غره او
جلوه دادست دو عنبر ز هلال ابرویت ۲

چشم بد دور که بستان ارم را گه حسن
خار اندوه نهادست گل خود رویت ۳

فتنه دور قمر نیست در آفاق کنون
بجز آن غمزه غمازوش جادویت ۴

خوان عشقت چو نهادند وصلادر دادند
میخورد دل جگر خویشتن از پهلویت ۵

چه کند این دل دیوانه که در پی نرود
چون بزنجیر کشان میبردش گیسویت ۶

من چنین شیفته ز آنم که رگی از سودا
هست پیوسته مرا با دل زار از مویت ۷

عابدان روی سوی قبله اسلام کنند
عارفانرا نبود قبله جان جز کویت ۸

بستم احرام طواف سر کوی تو ز شوق
که ببوسم حجرالاسود خال رویت ۹

خواب خرگوش بچشم خرد ابن یمین
میدهد غمزه شیرافکن چون آهویت ۱۰