خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تشبیه‌های زیبا مانند ماه، خورشید و گل توصیف می‌کند. شاعر از درد عشق و شیفتگی خود می‌گوید و از معشوق می‌خواهد که درد دل او را دوا کند. همچنین، به مفاهیمی مانند قیامت، گناه و پناه‌جویی اشاره شده است.

این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات مانند گناه و قیامت نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک صحیح دارند.

مشاهده کامل

شماره ۲۴ - ای قبله صاحبنظران روی چو ماهت

ای قبله صاحبنظران روی چو ماهت
وی فتنه دوران قمر چشم سیاهت ۱

صد خار نهد حسن تو خورشید فلک را
چون از گل سیراب دمد مهر گیاهت ۲

ترسم که نشان بر رخ زیبات بماند
از غایت لطف ار کنم از دور نگاهت ۳

عذر گنه شیفتگان روز قیامت
روشن شود ایحوروش از روی چو ماهت ۴

بر درد دل ابن یمین ناله گواهست
خود بر دل من بنده چه حاجت بگواهت ۵

درد دل ما را بلب لعل دوا کن
در گردنم ار باشد ازین هیچ گناهت ۶

ایدل مکن آه ستم از وی که ندارد
آئینه حسن بت من طاقت آهت ۷

گر میطلبی از ستمش روی خلاصی
جز حضرت نوئین جهان نیست پناهت ۸

نوئین فلک مرتبه تالش که بدارد
اندر کنف معدلت خویش نگاهت ۹
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۳ - ای ترک بده باده گلفام که عیدست
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - آن کزو داریم درد دل دوای جان ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.