این متن به بیان فلسفی و شاعرانهای از آفرینش جهان میپردد. در این داستان، فرفوریوس به سوالی درباره آفرینش پاسخ میدهد و توضیح میدهد که چگونه جوهر اولیه از فیض پروردگار به وجود آمد و به دو نیمه تقسیم شد: یکی آسمان (جنبشپذیر) و دیگری زمین (آرامگیر). این متن به بررسی ماهیت جهان و عناصر تشکیلدهنده آن میپردازد.
این متن دارای مفاهیم فلسفی و انتزاعی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم دینی و فلسفی دارد. همچنین، زبان شعرگونه و استفاده از استعارهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۲۴ - گفتار فرفوریوس
چنین پاسخ آورد فرفوریوس ۱
که تا دور باشد خرامش پذیر
تو بادی جهان داور دور گیر ۲
سر از داد تو بر متاباد دهر
که داد تو بیداد را کرد قهر ۳
ز پرسیدن شاه ایزد شناس
چنان در دل آمد مرا از قیاس ۴
کزان پیشتر کاینجهان شد پدید
جهان آفرین جوهری آفرید ۵
ز پروردن فیض پروردگار
به آبی شد آن جوهر آبدار ۶
دو نیمه شد آن آب جوهر گشای
یکی زیر و دیگر زبر یافت جای ۷
به طبع آن دو نیمه چو کافور و مشک
یکی نیمهتر گشت و یک نیمه خشک ۸
ز تری یکی نیمه جنبش پذیر
ز خشکی دگر نیمه آرام گیر ۹
شد آن آب جنبشپذیر آسمان
شد این آرمیده زمین در زمان ۱۰
خرد تا بدینجاست کوشش نمای
برون زین خط اندیشه را نیست جای ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.