خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، با زبانی نمادین و پر از ایهام، به موضوعاتی مانند عشق، دیوانگی، دل‌بستگی، و جستجوی معنوی می‌پردازد. شاعر با پرسش‌های بلاغی، مخاطب را به تفکر درباره‌ی مفاهیم عمیق‌تری مانند عشق الهی، رهایی از تعلقات دنیوی، و ارزش‌های اصیل انسانی دعوت می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادها و ایهام‌های شعری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۷۵ - دلا ز نرگس مستانه که میپرسی؟
دلا ز نرگس مستانه که میپرسی؟
سری بخواب خوش، افسانه که میپرسی؟ ۱
اسیر سلسله تست عالمی، لیکن
تو حالت دل دیوانه که میپرسی؟ ۲
مگو که یار دگر خانه ساخت در دل تو
کدام یار؟ چه دل؟ خانه که میپرسی؟ ۳
تو گنج حسنی و اهل نیاز منتظرند
که ره به کلبه ویرانه که میپرسی؟ ۴
نه حد ماست تمنای بزم او، شاهی
سخن ز ساغر و پیمانه که میپرسی؟ ۵
سری بخواب خوش، افسانه که میپرسی؟ ۱
اسیر سلسله تست عالمی، لیکن
تو حالت دل دیوانه که میپرسی؟ ۲
مگو که یار دگر خانه ساخت در دل تو
کدام یار؟ چه دل؟ خانه که میپرسی؟ ۳
تو گنج حسنی و اهل نیاز منتظرند
که ره به کلبه ویرانه که میپرسی؟ ۴
نه حد ماست تمنای بزم او، شاهی
سخن ز ساغر و پیمانه که میپرسی؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۴ - مرا کشتی، متاب آن گوشه ابرو به عیاری
گوهر بعدی:شماره ۱۷۶ - از سبزه رعنا خطی بر روی گلگون میکشی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
