شماره ۸۲ - رفتیم، اگر چه دل به غمت دردمند بود

رفتیم، اگر چه دل به غمت دردمند بود
در چین طره تو اسیر کمند بود ۱

بلبل به آه و ناله چمن را وداع کرد
کان بزم را ترانه او ناپسند بود ۲

دشوار مینمود سفر با فراغ بال
چون مرغ دل به دام کسی پای بند بود ۳

القصه، در فراق سرآمد شمار عمر
سرمایه وصال که داند که چند بود ۴

راضی نشد که تکیه زند بر سریر ملک
درویش را که پایه همت بلند بود ۵

خوش کردی ای رقیب، که آتش زدی بدل
کاین داغ بر جراحت ما سودمند بود ۶

شاهی بهیچ روی ز تاب غمت نجست
عمری اگر چه بر سر آتش سپند بود ۷