خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر به توصیف طبیعت و عناصر آن مانند یار، سبزه، ماه، لاله، سنبل و سرو می‌پردازد و از احساسات و عواطف انسانی مانند سودا و ملامت سخن می‌گوید. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، رابطه‌ی بین انسان و طبیعت را به نمایش می‌گذارد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق و استعاره‌های ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و مفاهیم مانند 'سودا' و 'ملامت' نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارند.
شماره ۶۱ - یار خط بر روی زیبا میکشد
یار خط بر روی زیبا میکشد
سبزه بر گلبرگ رعنا میکشد ۱
ماه را دامی ز عنبر مینهد
لاله را داغی ز سودا میکشد ۲
سنبل از سودای مشکین کاکلش
طره شبرنگ در پا میکشد ۳
در چمن سرو از فرو دستان اوست
خویش را چندین چه بالا میکشد ۴
ای ملامت گو، من و خاک درش
گر ترا خاطر به صحرا میکشد ۵
میکشد پیکان ز دل، آه از جگر
شاهی از دست تو اینها میکشد ۶
سبزه بر گلبرگ رعنا میکشد ۱
ماه را دامی ز عنبر مینهد
لاله را داغی ز سودا میکشد ۲
سنبل از سودای مشکین کاکلش
طره شبرنگ در پا میکشد ۳
در چمن سرو از فرو دستان اوست
خویش را چندین چه بالا میکشد ۴
ای ملامت گو، من و خاک درش
گر ترا خاطر به صحرا میکشد ۵
میکشد پیکان ز دل، آه از جگر
شاهی از دست تو اینها میکشد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰ - مبارک، منزلی کان خانه را ماهی چنین باشد
گوهر بعدی:شماره ۶۲ - دل بی رخ تو جانب گلشن نمیکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
