شماره ۴۲ - ساقی، به غم تو عقل و جان رفت

ساقی، به غم تو عقل و جان رفت
می ده، که تکلف از میان رفت ۱

شد تاب و توانم اندر این راه
من هم بروم، اگر توان رفت ۲

تا شد رخ و زلفت از نظر دور
کام دل و آرزوی جان رفت ۳

من بودم و دل که قامتت برد
آن نیز بجای راستان رفت ۴

شاهی که چو لاله غرق خون است
با داغ تو خواهد از جهان رفت ۵