ابومحمّد عبداللّه بن محمّدالرازی، متولد نیشابور، از یاران مشایخ صوفیه مانند ابوعثمان حیری و یوسف بن الحسین بود. او در سال 353 هجری درگذشت. در روایتی از محمّدبن الحسین نقل شده که عبداللّه رازی در پاسخ به پرسشی دربارهٔ خودبینی مردم و عدم توجّه به حق، گفت: مردم به مباهات علم مشغولاند نه عمل به آن، و به ظاهر آراستهاند ولی باطن را رها کردهاند. خداوند دلهای آنان را کور و اعضایشان را از عبادت بازداشته است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک عمیقتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مبانی دینی دارد. همچنین، زبان متن قدیمی و نیاز به تفسیر دارد که برای نوجوانان کمسنتر ممکن است دشوار باشد.
بخش ۷۱ - ابومحمّد عبداللّه بن محمّد الرازی
محمّدبن الحسین گوید کی از عبداللّه رازی شنیدم کی پرسیدند از او چون است کی مردمان عیبهاء خویش دانند و با صواب نگردند گفت زیرا که مردمان بمباهات علم مشغولند نه بعمل علم و بآراستن ظاهر و دست بداشتن آداب باطن خدای عزّوجلّ دلهاء ایشان کور بکردست و جوارح ایشان بند برنهاده است از عبادة.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.