ابواسحق ابراهیم بن احمدالخوّاص، از همراهان جنید، فردی نورانی بود که در توکّل و ریاضتها مقام بالایی داشت. او در سال 291 هجری در شهر ری درگذشت و از بیماری شکمی رنج میبرد. او به عبادت و نماز بسیار پایبند بود و حتی در آب نیز به عبادت پرداخت. ابوبکر رازی از او نقل میکند که علم واقعی نه در روایتهای زیاد، بلکه در عمل به علم و پیروی از سنتهاست. همچنین، خواص داروی دل را پنج چیز میدانست: تلاوت قرآن با تفکر، خالی نگه داشتن شکم، نماز شب، تضرع در سحرگاه و همنشینی با نیکان.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که برای درک عمیقتر، به بلوغ فکری و آگاهی مذهبی نسبی نیاز دارد. همچنین، برخی اصطلاحات و مفاهیم ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم باشد.
بخش ۴۲ - ابواسحق ابراهیم بن احمد الخوّاص
ابوبکر رازی گوید خواصّ گفت علم بیسیاری روایت نیست، عالم آنست کی متابعت علم کند و بدان کار کند و اقتدا کند بسنّت ها و اگرچه علم وی اندک بود.
رازی گوید خوّاص گفت داروی دل پنج چیز است، قرآن خواندن باندیشه و اندر وی نگاه کردن و شکم تهی داشتن و قیام شب و تضرّع کردن بوقت سحرگاه و با نیکان نشستن.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.