خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر به زیبایی و نورانیت معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که تنها عارفان و دانایان قادر به درک این زیبایی هستند. او همچنین کسانی را که این زیبایی را نمی‌بینند، کور می‌داند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۴ - نور رخت از ظلمت زلفت پیداست
نور رخت از ظلمت زلفت پیداست
لیکن نظر چنین نصیب داناست ۱
عارف ز جهان بروی تو می نگرد
برکوری آنکه دیده اش ناپیداست ۲
لیکن نظر چنین نصیب داناست ۱
عارف ز جهان بروی تو می نگرد
برکوری آنکه دیده اش ناپیداست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳ - ظاهر ز مظاهر جهات ذات منست
گوهر بعدی:شماره ۲۵ - آن نقد نبی که در ولایت شاهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
