خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن دربارهٔ فردی است که با وجود داشتن روحی الهی (همای عالم قدس)، در دام شهوت و حرص گرفتار شده است. اگر از صفات بد رها شود، ذاتاً به سوی جایگاه اصلی خود (مأوای خود) گرایش پیدا می‌کند.
مضمون عمیق عرفانی و اخلاقی متن نیازمند درک نسبتاً بالایی از مفاهیم انتزاعی مانند صفات بد، میل ذاتی و جایگاه روحانی است. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند شهوت و حرص ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۱۷ - جانی که همای عالم قدس بدست
جانی که همای عالم قدس بدست
درمانده بدام شهوت و حرص شدست ۱
از قید صفات بد اگر گشت جدا
بالذات ورا میل بمأوای خودست ۲
درمانده بدام شهوت و حرص شدست ۱
از قید صفات بد اگر گشت جدا
بالذات ورا میل بمأوای خودست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - درد تو دوای این دل رنجورست
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - سرمایه عمر من بسودای تو رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
