شماره ۴۱۹ - کردم نثار مقدم عشق تو عقل و دین

کردم نثار مقدم عشق تو عقل و دین
من رند مطلقم نه مقید بآن و این ۱

برخیز زاهدا ز سر زهد و نام و ننگ
رندانه رو بمیکده با عاشقان نشین ۲

خواهی که سرفراز و عزیز جهان شوی
برآستان فقر بنه روی برزمین ۳

زادالمسافرین چه بود عجز و نیستی
ما را براه عشق ندادند غیر ازین ۴

مهر و تواضع است مرا مذهب و طریق
در دین ما چو کفر حقیقی است کبر و کین ۵

ای دل چو چشم عقل نه بیند لقای دوست
از عشق دیده وام نما حسن یاربین ۶

گر وصل دوست میطلبی بدگمان مباش
شو خاک راه اهل خدا از سر یقین ۷

شوخ است و فتنه جوی و ستمکار و بیوفا
در دلبری کجاست دگر یار همچنین ۸

ما در سماع شوق جمالش اسیریا
برملک هر دو کون فشاندیم آستین ۹