شماره ۳۹۱ - ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم

ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایم
بی وصل تو بماتم هجران نشسته ایم ۱

زان دم که خط دوست بپوشید روی او
با دود دل ز آتش پنهان نشسته ایم ۲

اندر هوای چشم و دو زلف سیاه او
بیمار و ناتوان و پریشان نشسته ایم ۳

چون چشم مست اوست مرا ساقی از ازل
سرمست و پرخمار بدوران نشسته ایم ۴

عمری در انتظار که روشن شود دلم
از شمع روت با دل سوزان نشسته ایم ۵

تا روی چون چراغ تو شد شمع مجلسم
در پرتو جمال تو حیران نشسته ایم ۶

چون بلبلان بموسم گل با هزار درد
اندر هوای روی تو نالان نشسته ایم ۷

فارغ ز مدعی و ز اغیار بوده ایم
بی زحمت حسود بیاران نشسته ایم ۸

همچون اسیری در غم آن سرو سیم بر
با روی زرد و دیده گریان نشسته ایم ۹