خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از صبا می‌خواهد که به شیراز برود و پیام دلتنگی و اشتیاق او را به جانان برساند. او از غربت و محنت دوری از عزیزان می‌نالد و امیدوار است که روزی دوباره آنان را ببیند. شاعر به عشق و عنایت الهی تکیه می‌کند و از سالکان راه حق می‌خواهد که به او کمک کنند تا به وصال برسد.
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه‌ای است که درک آن به بلوغ فکری و عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۶۶ - هان ای صبا ز لطف بشیراز کن گذر
هان ای صبا ز لطف بشیراز کن گذر
زین جان بی نوا برجانان پیام بر ۱
کان مبتلای محنت غربت ز اشتیاق
دارد دلی پرآتش و پیوسته دیده تر ۲
گوید دعا بصدق دل و از سر نیاز
دارد امید فاتحه هر شام و هر سحر ۳
ای سالکان راه بهمت مدد دهید
باشد رسیم باز بدیدار یکدگر ۴
هستم امیدوار بلطفش که عاقبت
بینم جمال روضه آن سیدالبشر ۵
بار غم فراق عزیزان و رنج راه
برجان کشم ببوی وصالش درین سفر ۶
بگذر اسیریا بره عشق او ز بیم
هر جا روی عنایت حق است راهبر ۷
زین جان بی نوا برجانان پیام بر ۱
کان مبتلای محنت غربت ز اشتیاق
دارد دلی پرآتش و پیوسته دیده تر ۲
گوید دعا بصدق دل و از سر نیاز
دارد امید فاتحه هر شام و هر سحر ۳
ای سالکان راه بهمت مدد دهید
باشد رسیم باز بدیدار یکدگر ۴
هستم امیدوار بلطفش که عاقبت
بینم جمال روضه آن سیدالبشر ۵
بار غم فراق عزیزان و رنج راه
برجان کشم ببوی وصالش درین سفر ۶
بگذر اسیریا بره عشق او ز بیم
هر جا روی عنایت حق است راهبر ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - دل و دینم ببرد آن شوخ عیار
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - فوحدته فی کثرة الکون ظاهر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
