شماره ۲۲۰ - زان دم که باده خم وحدت بجام شد

زان دم که باده خم وحدت بجام شد
مستی و عیش در همه آفاق عام شد ۱

نام و نشان عالم و آدم نبد پدید
از جلوه جمال تو عالم بنام شد ۲

تا باده لب تو بکام جهان رسید
زان می جهان چو چشم تو مست مدام شد ۳

از عشوه های حسن تو عالم نظام یافت
کار جهان ز پرتو رویت بکام شد ۴

هر ذره ز مهر تو تابان شده چو ماه
تا ظل عالیت بسرش مستدام شد ۵

غیرت نقاب زلف ز روی تو برگرفت
تا وایه ام ز ماه رخ تو تمام شد ۶

گفتم ز چین زلف بخال توره برم
از بهر دانه جان اسیری بدام شد ۷