خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی درباره عشق الهی و فداکاری در راه آن است. معشوق (خدا) با نور خود جهان را روشن می‌کند و تنها کسانی که در راه حق گام بردارند، به سعادت ابدی می‌رسند. همچنین تأکید شده که عاشقان خدا الگوی دیگران در مملکت عشق هستند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین استفاده از اصطلاحات تخصصی عرفانی ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۸۱ - عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
عاشق بکوی عشق چو خود را فدی کند
معشوقش از خودی خود او را خودی کند ۱
هر لحظه هست و نیست شود نفس کاینات
فیض خدا چو هرنفس آمد شدی کند ۲
روشن شود ز پرتو رخسار او جهان
حسن رخش چو جلوه گری ابتدی کند ۳
غافل مشو ز یار و تعالوا شنو خطاب
هر سوت چو(ن) منادی غیب این ندی کند ۴
نیکی ندید در دو جهان از خدا و خلق
هرکو به ره روان ره حق بدی کند ۵
یابی سعادت ابدی از وصال دوست
گر زانکه دولت ازلی آمدی کند ۶
شد مقتدا بمملکت عشق اسیریا
هرکو بعاشقان خدااقتدی کند ۷
معشوقش از خودی خود او را خودی کند ۱
هر لحظه هست و نیست شود نفس کاینات
فیض خدا چو هرنفس آمد شدی کند ۲
روشن شود ز پرتو رخسار او جهان
حسن رخش چو جلوه گری ابتدی کند ۳
غافل مشو ز یار و تعالوا شنو خطاب
هر سوت چو(ن) منادی غیب این ندی کند ۴
نیکی ندید در دو جهان از خدا و خلق
هرکو به ره روان ره حق بدی کند ۵
یابی سعادت ابدی از وصال دوست
گر زانکه دولت ازلی آمدی کند ۶
شد مقتدا بمملکت عشق اسیریا
هرکو بعاشقان خدااقتدی کند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۰ - ره روانی که راه حق پویند
گوهر بعدی:شماره ۱۸۲ - زهی جمال و ملاحت که یار ما دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
