شماره ۱۵۵ - ای برده سبق از همه خوبان به ملاحت

ای برده سبق از همه خوبان به ملاحت
در حسن ربودی زبتان گوی لطافت ۱

هرکس که سر از دولت عشق تو به پیچد
حقا که نه بیند بجهان روی سعادت ۲

کس را نرسد گوهر معنی به بیان سفت
در حسن بلاغت چو توای کان فصاحت ۳

از عشق بتان گر چه ملامت رسد اما
در عشق تو دیدیم همه امن و سلامت ۴

ره رو که بعمری نظری روی ترا دید
زان نور و صفا یافت بحق راه هدایت ۵

دانی که که دارد بجهان دیده حق بین
صاحب نظری کو بیقین دید لقایت ۶

سودای دو گیسوی تو ای جان اسیری
شیدائی ما راکند هر لحظه زیادت ۷