شماره ۱۱۳ - بقید زلف تو جانم عجب گرفتارست

بقید زلف تو جانم عجب گرفتارست
ز بند دام تو جستن نه سرسری کارست ۱

ز مهر روی تو ذرات کون در رقصند
جهان ز تابش حسن تو غرق انوارست ۲

درون پرده کثرت جمال وحدت دوست
کسی معاینه بیند که مرد اسرار است ۳

یکیست عاشق و معشوق پیش اهل یقین
دوئی گمان کج احولی و پندار است ۴

سپاه عشق سراسر گرفت ملک وجود
خرد ز دست تظلم بجان بزنهارست ۵

بمکر و عربده چشم تو ریخت خون جهان
ببین که چشم معربد چه شوخ و عیارست ۶

جهان ز باده لعل تو مست و بیخبرند
کجاست آنکه بدور لب تو هشیارست ۷

چه غم ز سرزنش دشمن و ز طعن رقیب
بما اگر ز سر مهر یارما یارست ۸

همه جهان چو اسیری بدور رخسارت
بگرد نقطه خال تو همچو پرگارست ۹