خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن عرفانی به وحدت وجود و تجلی حق تعالی در همه موجودات می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که همه جهان آینه‌ای از حق است و وجود همه موجودات از اوست. ذات حق یکی است، چه ظاهر باشد و چه باطن. همچنین، با استفاده از مثال موج و دریا، وحدت در عین کثرت را شرح می‌دهد. در نهایت، شاعر از مستی توحید سخن می‌گوید و بر وحدانیت تأکید می‌ورزد.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در این متن برای درک و تجربه نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. این محتوا نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مباحث عرفانی دارد که معمولاً در سنین پایین‌تر کمتر یافت می‌شود.
شماره ۳۹ - دو عالم خواه زیر و خواه بالا
دو عالم خواه زیر و خواه بالا
همه آئینه حقاست تعالی ۱
وجود جمله موجودات از تو
تو ظاهر در همه جل و جلالا ۲
یکی ذاتست ظاهر خواه باطن
یکی هستی است ز اسفل تا باعلا ۳
چنان کز بحر صد موجی برآید
همان دریاست این گفتم مثالا ۴
چو غیری نیست اندر دار دیار
همه الا بگو دیگر مگو لا ۵
چو من از باده توحید مستم
بگو ای مطرب خوش خوان تلالا ۶
اسیری جمله اسما بانسان
شده ظاهر جلالا او جمالا ۷
همه آئینه حقاست تعالی ۱
وجود جمله موجودات از تو
تو ظاهر در همه جل و جلالا ۲
یکی ذاتست ظاهر خواه باطن
یکی هستی است ز اسفل تا باعلا ۳
چنان کز بحر صد موجی برآید
همان دریاست این گفتم مثالا ۴
چو غیری نیست اندر دار دیار
همه الا بگو دیگر مگو لا ۵
چو من از باده توحید مستم
بگو ای مطرب خوش خوان تلالا ۶
اسیری جمله اسما بانسان
شده ظاهر جلالا او جمالا ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸ - ای حسن ترا عالم و آدم شده مجلا
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - مست و خرابم ساقیا در بازکن میخانه را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
