شماره ۱۷ - ما می پرست یار و جهان می پرست ما

ما می پرست یار و جهان می پرست ما
مامست عشق و کون ومکان بوده مست ما ۱

جنب وجودم از می توحید حق پرست
زاهد مکن بسنگ ملامت شکست ما ۲

در ملک عشق منصب ما بین چو شد بلند
ماپست یارو جمله جهان گشته پست ما ۳

هر ماهیی که بود درین بحر بی کران
موج کرم فکند تمامی بشست ما ۴

ذرات کون آینه مهر روی اوست
این روی دیده بود ز بت بت پرست ما ۵

بر وحدت خدا همه ذرات شاهدند
گر منکری شنو تو جواب الست ما ۶

ما پشت پا زدیم اسیری بهر دو کون
تا اوفتاد دامن عشقش بدست ما ۷