خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از خود به عنوان شمعی یاد می‌کند که پیراهن خود را به آتش می‌کشد و در خرمن خود می‌سوزد. او خود را دائماً در معرض آب و آتش قرار داده و از خود می‌پرسد که پروانه‌ای مانند او که دشمن خود باشد، کجاست.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و روانشناختی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی شود. همچنین، اشاره به مفاهیمی مانند خودآزاری معنوی و ناامیدی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۷ - چون شمع خودم آتش پیراهن خویش
چون شمع خودم آتش پیراهن خویش
برقم اما فتاده در خرمن خویش ۱
خود را دایم بر آب و آتش زده ام
پروانه کجاست همچو من دشمن خویش ۲
برقم اما فتاده در خرمن خویش ۱
خود را دایم بر آب و آتش زده ام
پروانه کجاست همچو من دشمن خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - ساز تو همیشه غم فزای دل بود
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - چون لاله خودیم آتش خرمن خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
