خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر از ناسازگاری روزگار و بی‌مهری بخت شکایت می‌کند و احساس تنهایی و بی‌پناهی خود را در میان مردم بیان می‌دارد. او خود را مانند خشکی در میان گلستان سبز و بی‌برگ در میان درختان پربرگ می‌بیند.
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۴ - با ما کین سپهر و انجم پیداست
با ما کین سپهر و انجم پیداست
ناسازی بخت بی ترحم پیداست ۱
چون خشکی آشیانه در گلبن سبز
بیبرگی ما میان مردم پیداست ۲
ناسازی بخت بی ترحم پیداست ۱
چون خشکی آشیانه در گلبن سبز
بیبرگی ما میان مردم پیداست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳ - دل قافله درد ترا مرحله بود
گوهر بعدی:شماره ۱۵ - ای شوخ بغمزه بر سر جنگ مباش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
