این متن به ستایش و توصیف یک شاه یا حاکم قدرتمند و با نسب والا می‌پردازد. شاهی که نورش از ماه تا ماهی گسترده است و نسبش از پدران پادشاه به ارث رسیده. نویسنده تأکید می‌کند که هیچ کس از شاهان دیگر چنین نسبی ندارد و این شاه مورد لطف الهی است. همچنین به فریدونی و دارالشکوه بودن او اشاره شده و در پایان، تاریخ یا رویدادی مهم را با عبارت «گل اولین گلستان شاهی» بیان می‌کند.
متن دارای زبان ادبی و کهن است و درک آن نیاز به آشنایی با اصطلاحات تاریخی و ادبی دارد. همچنین محتوای آن حول مفاهیم قدرت و سلطنت می‌چرخد که برای مخاطبان جوانتر ممکن است پیچیده یا کمتر جذاب باشد.
شمارهٔ ۳۶ - تاریخ تولد فرزند شاه جهان
که نورش گرفته ز مه تا بماهی ۱
ز شاه جهان باد شه تا بآدم
پدر بر پدر صاحب تاج شاهی ۲
زشاهان کسی این نسب را ندارد
بخوانم نسب نامه هر که خواهی ۳
حسب در خور این نسب گشته تعیین
برایش ز دیوان فیض الهی ۴
گرامی خلف این چنین ناید الحق
ز صاحبقران خلافت پناهی ۵
بفر فریدونیش هر که دیده
بدارالشکوهیش داده گواهی ۶
بگوش دل از بهر تاریخ آمد
(گل اولین گلستان شاهی) ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
