غزل ۵۲۵ - نصیب ماست زیان بر سر زیان دیدن

نصیب ماست زیان بر سر زیان دیدن
گلی نچیدن و دیدار باغبان دیدن ۱

غبار کوی تنزل بدیده تا نگشتی
نمی توانی مسند بر آستان دیدن ۲

خدا نصیب کند دیده ایکه بتوانی
بروشنائی او سود در زبان دیدن ۳

غبار کلفت او چشم را زیان دارد
جهان بدیده پوشیده می توان دیدن ۴

متاع قافله هستی آنچه خواهی هست
ولی تو گرد توانی ز کاروان دیدن ۵

زصدق دوستی آنکس که بهره مند بود
شکسته دل شود از مرگ دشمنان دیدن ۶

تو گر نباشی کج بین چگونه آید راست
زخاک بودن و خود را بر آسمان دیدن ۷

غبار جامه گر از تن رود، به صیقل فقر
توان در آینه جسم روی جان دیدن ۸

نظاره دل پر خون ز چاک سینه کلیم
بود ز رخنه دیوار گلستان دیدن ۹