خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از کلیم کاشانی بیانگر احساسات ناامیدی، تنهایی و رنج انسان در جهان است. شاعر خود و دیگران را مانند درختان بی‌بر، مرغان بی‌پر و ساغرهای خالی توصیف می‌کند که در جهانی پر از کینه و بی‌مهری زندگی می‌کنند. با این حال، در میان این ناامیدی، شعله‌ای از زندگی و امید همچنان در دل شاعر زنده است.
محتوا شامل مضامین عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، بیان احساسات ناامیدی و تنهایی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
غزل ۴۴۹ - باغبان بیمهر و ما در اصل نخل بی بریم
باغبان بیمهر و ما در اصل نخل بی بریم
عاقبت در گلخن گیتی کف خاکستریم ۱
هیچکس نبود که نبود در پی آزار ما
اهل عالم جمله طفل و ما چو مرغ بی بریم ۲
عاشقانت تیغ کین در یکدگر خوش می نهند
خون هم چون آب می ریزیم و از یک لشکریم ۳
مهرورزی چون رسن تابیست کین بر رشته را
پیشتر چندانکه داریم از همه واپس تریم ۴
مرغ یک اصلیم عیب ما بود عیب همه
از چه همچون موج دائم در پی یکدیگریم ۵
خاک ما را ز پی سرگشتگی گل کرده اند
دهر گوئی بزم مستانست و ما چون ساغریم ۶
اندرین گلخن بچشم کم مبین ما را کلیم
با همه افسردگی دل زنده تر از اخگریم ۷
عاقبت در گلخن گیتی کف خاکستریم ۱
هیچکس نبود که نبود در پی آزار ما
اهل عالم جمله طفل و ما چو مرغ بی بریم ۲
عاشقانت تیغ کین در یکدگر خوش می نهند
خون هم چون آب می ریزیم و از یک لشکریم ۳
مهرورزی چون رسن تابیست کین بر رشته را
پیشتر چندانکه داریم از همه واپس تریم ۴
مرغ یک اصلیم عیب ما بود عیب همه
از چه همچون موج دائم در پی یکدیگریم ۵
خاک ما را ز پی سرگشتگی گل کرده اند
دهر گوئی بزم مستانست و ما چون ساغریم ۶
اندرین گلخن بچشم کم مبین ما را کلیم
با همه افسردگی دل زنده تر از اخگریم ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۴۴۸ - فرصتی کو که دوای دل رنجور کنیم
گوهر بعدی:غزل ۴۵۰ - گه گهر گه شرر از دیده تر یافته ام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
