غزل ۴۱۴ - خم زلفی است دگر دام گرفتاری دل

خم زلفی است دگر دام گرفتاری دل
که درو موی نگنجیده زبسیاری دل ۱

راهزن را نبود باک ز فریاد جرس
ترک یغما نکند غمزه ات از زاری دل ۲

دید چون بیکسی ما دل آهن شد نرم
ماند پیکان تو در سینه بغمخواری دل ۳

خنده بر بخت زنم یا بوفاداری دوست
گریه بر خویش کنم یا بگرفتاری دل ۴

طاقت صبر و سکون در سر کار دل رفت
عاشقان خانه خرابند ز معماری دل ۵

آنکه بگذاشت چنین نرگس بیمار ترا
گفت منهم نکنم چاره بیماری دل ۶

مذهب بنده و آزاد همین یکحرفست
چیست آزادی کونین، سبکباری دل ۷

عشق چون تیغ کشد بر دل بیچاره کلیم
کیست جز داغ که آید بسپرداری دل ۸