خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بر اهمیت قناعت، هنر و معنویت تأکید دارد و از دنبال کردن مال و شهرت دنیوی پرهیز می‌دهد. شاعر بیان می‌کند که راه فقر و سادگی بهتر از جمع‌آوری ثروت است و هنر را نباید برای منافع مادی فروخت. همچنین، او بر ارزش معنوی سخنان اصیل و دوری از سخنان مبتذل تأکید می‌کند.
مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به بلوغ فکری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با مضامین قناعت، هنر و معنویت ارتباط برقرار کنند.
غزل ۳۲۷ - براه فقر مرا این و آن نمی باید
براه فقر مرا این و آن نمی باید
چو راه امن بود کاروان نمی باید ۱
کمال کسب کن اما هنر فروش مباش
دکان خوشست کسی در دکان نمی باید ۲
بروزگار قناعت بهیچ نتوان کرد
مگر برای هما استخوان نمی باید ۳
براه فقر بلائی چو جمع سامان نیست
اگر بنام رسیدی نشان نمی باید ۴
مرا که روزه محرومیم همه سال است
بروز عید دل شادمان نمی باید ۵
سخن که مبتذل افتاد آسمانی نیست
چو شمع حرف کسی بر زبان نمی باید ۶
کبوتران معانی ببرج خویش آیند
برای دزد سخن پاسبان نمی باید ۷
کلیم طایر همت گر آشیان طلبد
جز آستانه شاه جهان نمی باید ۸
چو راه امن بود کاروان نمی باید ۱
کمال کسب کن اما هنر فروش مباش
دکان خوشست کسی در دکان نمی باید ۲
بروزگار قناعت بهیچ نتوان کرد
مگر برای هما استخوان نمی باید ۳
براه فقر بلائی چو جمع سامان نیست
اگر بنام رسیدی نشان نمی باید ۴
مرا که روزه محرومیم همه سال است
بروز عید دل شادمان نمی باید ۵
سخن که مبتذل افتاد آسمانی نیست
چو شمع حرف کسی بر زبان نمی باید ۶
کبوتران معانی ببرج خویش آیند
برای دزد سخن پاسبان نمی باید ۷
کلیم طایر همت گر آشیان طلبد
جز آستانه شاه جهان نمی باید ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۲۶ - ریاض ملک را دیگر بهار دلگشا آمد
گوهر بعدی:غزل ۳۲۸ - همه محروم و ازو دست کسی دور نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
